شهادتت مبارک ای شهید راه حق

 ۱۵ نوامبر روز شهادت ادواردو

http://www.edoardo.ws

توطئه صهيونيست‌ها براي تصاحب ثروت ثروتمندان

خبرگزاري فارس 16/6/1384: مرگ‌‌و ميرهاي مشكوك در خانواده آنيلي احتمال توطئه صهيونيزم براي

تصاحب ثروت اين خانواده را قوت مي‌بخشد.

به گزارش خبرگزاري فارس سايت ادواردو با آدرس www.edoardo.ws در مطلبي در خصوص توطئه

صهيونيسم براي تصاحب ثروت خانواده آنيلي به نقل از محمد حسن قديري ابيانه اظهار داشته است:

مادر ادواردو و همچنين شوهر اول خواهر ادواردو يهودي بودند. عموي ادواردو در يك سانحه هوايي در سن

36 سالگي فوت كرد و پسر عموي ادواردو نيز در سن 36 سالگي بر اثر آن‌چه سرطان ناشناخته عنوان

شد بدرود حيات گفت و خود ادواردو نيز در سن 46 سالگي به شهادت رسيد كه به وي نسبت خودكشي

دادند.

 جهان  داور  چو  گیتی  را  بنا کرد             پی   ایجاد     زن  اندیشه ها          کرد

مهیا    تا    کند     اجزای    او   را              ستاند  از  لاله   و  گل رنگ    و بو را

ز دریا  عمق و  از خورشید  گرمی              ز  آهن  سختی  و  از    گلبرگ    نرمی

تکاپو  از  نسیم   و مویه   از  جوی              ز  شاخ تر  گراییدن    به      هر سوی

ز   امواج     خروشان   تند    خویی             ز  روز  و  شب دورنگی و    دورویی

صفا از صبح و شور انگیزی از می             شکر   افشانی     و    شیرینی    از نی

ز  طبع    زهره    شادی      آفرینی             ز  پروین     شیوه      بالا        نشینی

ز   آتش   گرمی  و دم سردی  از آب            خیال  انگیزی  از  شبهای        مهتاب

گرانسنگی    ز     لعل     کوهساری            سبکروحی    ز   مرغان          بهاری

ز   گرگ       تیزدندان  کینه   جویی            ز  طوطی   حرف  نا   سنجیده   گویی

ز   باد   هرزه     پو  نا     استواری           ز     دور         آسمان        نا پایداری

جهانی   را   به     هم آمیخت      ایزد          همه     در   قالب     زن  ریخت    ایزد

ندارد     در   جهان     همتای      دیگر        به   دنیا    در    بود   دنیای         دیگر

ز طبع  زن  به  غیراز شررچه خواهی؟       وزین   موجود   افسونگر  چه   خواهی ؟

اگر    زن   نو   گل    باغ  جهان  است        چرا   چون  خار  سرتا  پا   زبان است ؟

چه    بودی   گر   سراپا   گوش   بودی        چو  گل  با  صد  زبان   خاموش   بودی

چنین   خواندم    زمانی    در       کتابی        ز    گفتار     حکیم         نکته       یابی

دو   نوبت   مرد   عشرت  ساز    گردد        در   دولت    به     رویش      باز   گردد

یکی  آن   شب   که   با    گوهر  فشانی        رباید    مهر    از    گنجی    که       دانی

دگر   روزی   که   گنجور   هوس  کیش       به    خاک    اندر    نهد    گنجینه    خویش

لبانت به ظرافت ِ شعر                                      شهواني‌ترين ِ بوسه‌ها را به شرمي چنان مبدل مي‌کند
که جان‌دار ِ غارنشين از آن سود مي‌جويد                   تا به صورت ِ انسان درآيد

و گونه‌هاي‌ات                                                  با دو شيار ِ مورّب،

که غرور ِ تو را هدايت مي‌کنند و                        سرنوشت ِ مرا

که شب را تحمل کرده ام                                      بي‌آن‌که به انتظار ِ صبح

مسلح بوده باشم                                            و بکارتي سربلند را
از روسبي‌خانه‌هاي ِ دادوستد                                 سربه‌مُهر بازآورده‌ام

هرگز کسي اين‌گونه فجيع به کشتن ِ خود برنخاست که من به زنده‌گي
نشستم!

و چشمان‌ات راز ِ آتش است.                                  و عشق‌ات پيروزي‌ي ِ آدمي‌ست
هنگامي که به جنگ ِ تقدير مي‌شتابد.                       و آغوش‌ات
اندک جائي براي ِ زيستن                                        اندک جائي براي ِ مردن

و گريز ِ از شهر                                                  که با هزار انگشت

به‌وقاحت                                                          پاکي‌ي ِ آسمان را متهم مي‌کند

کوه با نخستين سنگ‌ها آغاز مي‌شود                         و انسان با نخستين درد.

در من زنداني‌ي ِ ستم‌گري بود                                  که به آواز ِ زنجيرش خو نمي‌کرد ــ
من با نخستين نگاه ِ تو آغاز شدم.                             توفان‌ها

در رقص ِ عظيم                                                 تو

به‌شکوه‌مندي                                                    به‌شکوه‌مندي

من از تو می مردم                                       اما تو زندگانی من بودی

Chapter 1: AL-FAATEHAH (THE KEY)۰

نگاه کن که غم درون   دیده ام                 چگونه  قطره قطره آب می شود

چگونه سایه سیاه   سرکشم                  اسیر   دست  آفتاب  می شود
                                          نگاه کن
تمام  هستیم  خراب می شود                 شراره ای مرا به کام می کشد

مرا        به      اوج      می برد                مرا        به      دام      میکشد
                                           نگاه کن
تمام         آسمان            من                پر   از     شهاب        می شود 

 تو آمدی    ز  دورها  و    دورها                ز  سر زمین  عطر ها  و   نورها

نشانده ای  مرا  کنون به زورقی               ز   عاجها    ز    ابرها     بلورها

مرا    ببر   امید    دلنواز       من              ببر  به  شهر  شعر ها و شورها

به راه پر ستاره   می کشانی ام              فراتر  از  ستاره  می نشانی ام
                                             نگاه کن
من      از    ستاره        سوختم              لبالب  از  ستارگان  تب    شدم

چو ماهیان سرخ  رنگ  ساده  دل             ستاره چین برکه های شب شدم

چه  دور  بود  پیش از این زمین ما             به این کبود  غرفه  های   آسمان 

                          کنون به گوش من دوباره می رسد 

                                             صدای تو

صدای     بال   برفی     فرشتگان             نگاه کن  که  من  کجا  رسیده ام

به  کهکشان  به  بیکران به جاودان            کنون  که   آمدیم   تا   به   اوجها

مرا    بشوی   با   شراب    موجها             مرا بپیچ  در  حریر        بوسه ات 

                                    مرا بخواه در شبان دیر پا 

                                          مرا دگر رها مکن

مرا  از  این  ستاره ها  جدا  مکن             نگاه  کن  که  موم شک  براه  ما

چگونه  قطره  قطره  آب   میشود              صراحی  سیاه  دیدگان       من 

                                            به لای لای گرم تو

لبالب  از  شراب  خواب  می شود             به  روی گاهواره های  شعر من 

                                                 نگاه کن 

                                  تو  میدمی  و   آفتاب      می شود

عیبجو        دلدادگان      را     سرزنشها    میکند          و ای   اگر   با    او    کند   دل آنچه با ما میکند

با   غم  جانسوز   می سازد  دل   مسکین من               مصلحت  بین است و با دشمن  مدارا  می کند

عکس  او در اشک من نقشی خیال انگیز داشت             ماه  سیمین  جلوه ها  در موج   دریا   می کند

از طربناکی  به   رقص   اید سحر که  چون نسیم             هر  که   چون گل خواب در اغوش صحرا  میکند

خاک پآی      آن تهی دستم   که چون    ابر بهار              بر  سر  عالم   فشاند  هر    چه پیدا  می کند

دیده     آزاد     مردان  سوی   دنیای دل     است            سفله  باشد  آنکه   روی  دل  به دنیا  می کند

عشق  و مستی  را از این  عالم بدان عالم بریم           در  نماند   هر که   امشب  فکر  فردا    می کند

همچو آن طفلی که در وحشت سرایی مانده است          دل  درون سینه ام  بی   طاقتی ها    می کند

هرکه تاب منت گردون  ندارد چون رهی     دولت  جاوید  را  از  خود   تمنا   میکند

آن را که جفا   جوست  نمی  باید   خواست

سنگین دل و بد خوست نمی باید   خواست

ما   را   ز  تو  غیر  از  تو     تمنایی   نیست

از دوست به جز دوست نمی  باید   خواست

دیگران     از    صدمه    اعدا همی   نالند  و   من

از   جفای    دوستان   گریم  چو   ابر        بهمنی

سست عهد و سرد مهرند این رفیقان    همچو گل

ضایف آن عمری که با این سست عهدان سر کنی 

 دوستان   را    می   نپاید   الفت و    یاری    ولی

دشمنان  را  همچنان  بر  جاست  کید  و   ریمنی

کاش        بودند    به    گیتی     استوار  و دیرپای 

 دوستان  در  دوستی  چون  دشمنان در دشمنی

                        دوست خوبم که به این وبلاک سر زدی

لطفاً نظر یادتون نره  تو این بخش برام یادگاری بگذارید.

http://www.imammahdi.com/

 سایت امام مهدی 

به زبانهای: ترکی ـ فرانسوی  اردو ـ انگلیسی ـ عربی ـ فارسی

          آذری ـ چینی ـ پشتو ـ ایتالیایی ـ آلمانی ـ دانمارکی

"One day you will ask me which is more important. My life or yours? I will say mine and you will walk away! without knowing that you are my life." 

 یک روز تو از من خواهی پرسید که کدام یک مهمتراست؟ زندگی من یا مال تو!

من خواهم گفت زندگی من  و تو خواهی رفت   بدون دانستن این که! زندگی من تو هستی!

                                            جبران خلیل جبران

باید  خریدارم  شوی  تا من خریدارت  شو م

     شب چو بوسیدم لب گلگون او                              گشت لرزان قامت موزون او